اجتماعی و شهری
مملکت را با «انشاءالله» و «ماشاءالله» نمیتوان چرخاند؛ بلاتکلیفی چندساله متقاضیان وام خوداشتغالی در دیر
تسهیلات خوداشتغالی در شهرستان دیر که قرار بود راهی برای ایجاد شغل و حمایت از کسبوکارهای کوچک باشد، برای برخی متقاضیان به انتظاری چهار تا پنجساله تبدیل شده است؛ موضوعی که پرسشهایی جدی درباره عملکرد اداره صمت و نحوه توزیع این تسهیلات مطرح میکند.
الهام میرزائی زاده ·

پشت هر پرونده بلاتکلیف تسهیلات خوداشتغالی، زندگی فردی قرار دارد که چشمانتظار فرصتی برای کار و تأمین معاش خانواده است؛ یکی برای خرید چرخ خیاطی و راهاندازی کسبوکار خانگی تلاش میکند و دیگری برای تهیه تجهیزات اولیه فعالیت اقتصادی خود.
با این حال، برخی متقاضیان تسهیلات خوداشتغالی در شهرستان دیر میگویند با وجود ثبتنام و پیگیریهای چندساله، همچنان به نتیجه مشخصی نرسیدهاند و پاسخهایی مانند «انشاءالله درست میشود» جای اقدام عملی را گرفته است.
مسئله فقط تأخیر در پرداخت وام نیست؛ پرسش مهمتر، نحوه اولویتبندی و توزیع تسهیلات است. چرا برخی متقاضیان چهار یا پنج سال در انتظار میمانند، اما پرونده افرادی دیگر در مدت کوتاهی به نتیجه میرسد؟
مردم حق دارند بدانند چه تعداد پرونده تشکیل شده، چند متقاضی تأیید شدهاند، چه افرادی به بانکها معرفی شدهاند و تاکنون چه میزان تسهیلات پرداخت شده است.
انتظار میرود اداره صنعت، معدن و تجارت شهرستان دیر درباره وضعیت پروندههای معوق، ضوابط تخصیص تسهیلات و علت تأخیر در تعیین تکلیف متقاضیان پاسخ روشنی ارائه کند.
تسهیلات خوداشتغالی قرار است زمینهساز کار و امید باشد، نه پروندهای که سالها میان وعدهها و پیگیریها خاک بخورد.



